6 Aralık 2011 Salı

En Güzel Hikayem.


Sanırım geçirdiğim hastalık benim dönüm noktam oldu demeliym buna.
**( Karı-kızla işi olmaz.. Bi kız için "iyi bi kıza benzıyor" lafı agzndan çıktıysa bu çok büyük bişey demektir. Hayatındaki insanların hepsini topla 2 elin parmaklarını geçmez az ve özdür onun için. Bi erkeğin evine girebilmek ne kadar zor olabiilir bi dişi söz konusysa mesela?  Öyle ki; o eve sadece benm girmiş olmam mucizeydi. 8 senedir tanışıyoruz çocukkende ona aşıktım. Seneler sonra ortk ardşmz sayesnde tekrarlanmaya karar verdik. Hiç unutmuyorum elimi ilk defa tekrar görşmeye başladıktan 1 sene sonra tutmuştu :) Ayda en fazla 3 kere görşebilirdik oda gece arkdslarnn yanından babam aradı dıye kacardı. neden? hakkımda yanls düşünebilirlermiş. Gözüden sakınmak tamda böyle bişeydi sanırım.. Bunun dışında her gün işemeye giderken bile haber verirdi. Dar şeyler giymeme hep kızardı ve "ben göryrm bol bol kotlr bence cok yakısır sana" dıye kanıma girmeye calısır ve basarırdı da.  Parmaklarmla oynamayı çok severdi.. Kanına girmeye çalışan benim eski yavşak arkadaşlarıma ağızlarının payını hep verebilirdi. Lafa başlarken bana "canımın içi" derdi. Mesajlaşırkende "miniğim" derdik birbirimize.. )**  Bu benim yıllarca hayran olduğum TEK  insanın kısa bi özeti (: ..

Hayatınız boyunca birisine hep uzaktan bakmak pahasına da olsa,hayran kalmak istersiniz ya.. Bilmiyorum gerçi ister miydiniz, ben öyle isterdim hep ve kendimi o durumun içinde bulmuştum. Uzaktan bakmak derken tanımadan aşık oldum diye zırvalayan aptallardan değil tabiiki kastım.. Hani sırf hayatınızın sonuna kadar hayatınızda bi yeri olsun diye, hiç onunla olamamak. Sevgiliyken yapamaycağınızı ikinizinde bilmesi.. Başkası olur mesela onun hayatında, yada senin. Bakarsınız ki gelenler 2 aya gönderiliyor birer birer, onlardan olma korkusu işte. İkinizde de.
 Biraz denemeye kalksak olmayacağını anlardık.. 'En azından sevglm değil nereye kdr ne olarak ona karışabilirm ki' düşüncesi kandırırdı bizi,kırmamak için birbirimizi. Onlar'dan olmak istemedik bizde.. yitip giden aşklardan işte.
Hergün saatlerce havadan sudan konuştuk.. Ufacık güzel sözle havalara uçtuk. Birbirimize kızdık aylarca konuşmadık.. daha sevgili bile değilken o kadar çok yıprattık ki birbirimizi biz. Hayatımzn sonuna kadar birbirimizin cümlelernde gizli özne kalmayı hep kabul ettik.. Göz göre göre başkalarına fırsat verdik. Bu fırsat anlarında da hep sövdük birbirimize.. Sildik.. Kızdık "ondan bile sevgili olur sana biz nasıl yapamayız birlikte!" diye.. 

Şimdi ben yine o sövmelerin içindeyim aslında.. 2 ay önce artık kendimi onunla olamıycağımza inandırabilmek adına hayatıma birisini almıştım. Bi yerden başlamak lazımdı. En son onunla sevgıli olmayı denediğimzden bugüne 3 sene olmuştu, artık mutlaka bi yerden başlamak gerekirdi.. Daha önceleri  hep ben onu başkalarıyla izlemiştim.. Nasıl olsa yine af dileyecek, yine gelecek düşüncesi yetiyordu bana. Ve o bir gece yarısı "affet beni" mesajlarıyla geri gelirdi hep..Gelmemesin isterdim, yemin ediyorum bunu çok isterdim. Sevmek sevdiğini mutlu görmek istemektir çünkü. Ben onun bir sevgilisi olduğu fikrine alışana kadar konuşmasakta olur diye düşünürdüm, alışmama zaman yetmeden o kişide silinmiş olurdu..

Gel gelelim bir kere de ben bi yerden başlamaya kalktım işte.. Lakin; silindim. 3 senedir kızıp aylarca konuşmadığım ordan burdan sildiğim insan, ilk defa beni silmişti :) Bi gün beni sildi diye sevineceğim aklımın ucundan bile geçmezdi ama SEVİNDİM.  Aslında o beni daha büyük seviyormuş,buna sevindim.. Sonra hırsından ne yapıcağını şaşırdı gitti sümüğümüzü atmycağmz insanla barıştı. Benim tek sözmle silmş oldğu o insanla.. Üzülmedim. Kabul etmeliym ki; şaşırdım.. O aptal insanla barıştığı için değil, beni onunla tekrar muhattap olacak kadar önemsedğini anladığım için.Polyanna falanda değilim hayır. Ciğerini bilirsinz ya birisinin.. Hah öyle işte. Bende adım gibi bildim kıskanıym diye yaptığını ve sevindim de bu çabasına.
Şimdi konuşmuyoruz ve bu birikimler normal yaşantımdakilerle birleşince beni bir kaç hafta hastanede yatırdı. Hayatmda ilk defa hastaneye yattım bee süzgeç oldum iğnelerdenn. Tabiiki ona yüklemiyorum da şimdi bakıyorum ne o bi yerden başlamak için aldığım insan yanımda, nede başkası.. O hayran olduğm adamda yok belki ama sonuç yine aynı ; HİÇ KİMSE ONUN GİBİ OLAMADI. 
Hiç kimse giderken de kalmayı başaramadı. 
Belki bir daha onunla hiç konuşamıycam,hiç bakamıycam ona. Hep bi yarım kalmışlık kemirecek içimi ama sonuç yine değişmeyecek. 

Ve son olarak..  
"-Biz diğerleri gibi olmayalm diye birbirine hiç SEVGİLİM diyemeyen insanlarız..El ele kalabalığa karışamayan,o dandik sitelerde birbirmiz için güzel sözler yazıp yanına isimlerimizle imza atamayan,aynı karede resmi olmayan insanlarız. Nasıl olursa olsun yeterki birbirimizin hayatında olalım düşüncesiyiz biz.. Beraber sinemaya gidemeyenleriz, maçta sesimiz kısılana kadar bağırmadık yada hiç. Biz o kadar çok eksik kaldık ki.. Biz; yarım kalan herşeyiz. Yanından bile geçemiyecek bir başkası belki,ama dünyanın kanunu bu mutlaka yeniden sevicem bende.. Ona duyduğumun çeyreği bile olamıycak belkide ama şu değişmeyecek,Ben şu dünyaya bir daha gelsem, yine aynı adama hayran kalmak isterim . "

*I.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder